Urszula
Dudziak

Wokalistka, która uczyniła z głosu instrument; pionierka elektronicznego przetwarzania wokalu w jazzie.

Urszula Dudziak (urodzona 22 października 1943 roku) to jedna z najważniejszych polskich wokalistek jazzowych. Śpiewać zaczęła pod koniec lat 50., zainspirowana nagraniami Elli Fitzgerald. Zasłynęła nowatorskim podejściem do głosu, rezygnując z tekstu na rzecz wokalizy odważniejszej niż klasyczny scat i wykorzystując urządzenia elektroniczne, które poszerzały możliwości jej kilkuoktawowego głosu.

Pod koniec lat 60. wraz z Michałem Urbaniakiem, którego poślubiła i z którym współtworzyła zespół, zaczęła koncertować za granicą, a w latach 70. para osiadła w Nowym Jorku. Otworzyło to jej międzynarodową karierę i współpracę z czołowymi postaciami jazzu, między innymi z Gilem Evansem, Archiem Sheppem i Lesterem Bowiem.

Jej utwór Papaya z lat 70. zyskał drugie życie, stając się około 2007 roku przebojem w Azji i Ameryce Łacińskiej. Dudziak pozostaje pionierką eksperymentalnego śpiewu jazzowego i jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystek na świecie.