Jan Ptaszyn
Wróblewski

Saksofonista tenorowy, kompozytor i aranżer, jeden z najważniejszych animatorów polskiej sceny jazzowej.

Jan Ptaszyn Wróblewski (1936 do 2024) był jednym z najważniejszych i najbardziej wszechstronnych muzyków polskiego jazzu, saksofonistą tenorowym i barytonowym, a także kompozytorem, aranżerem i liderem zespołów. Karierę rozpoczął w 1956 roku na pierwszym festiwalu jazzowym w Sopocie w grupie Krzysztofa Komedy, a w 1958 roku jako pierwszy polski jazzman wystąpił na festiwalu w Newport.

W latach 60. prowadził Polish Jazz Quartet z Wojciechem Karolakiem, a od końca lat 60. kierował big bandem Studio Jazzowe Polskiego Radia. Współtworzył z Karolakiem zespół Mainstream oraz prowadził przewrotny SPPT Chałturnik, w którym występowali między innymi Zbigniew Namysłowski, Janusz Muniak i Tomasz Szukalski.

Ogromne znaczenie miała jego praca radiowa. Od 1970 roku prowadził w Programie III Polskiego Radia audycję Trzy Kwadranse Jazzu, jeden z najdłużej nadawanych programów jazzowych w Europie. Był wielokrotnie nagradzany i uchodzi za jedną z postaci fundamentalnych dla powojennej historii polskiego jazzu.